We zijn weer in Nederland..

Het zit erop…. Onze fantastische reis van bijna 4 weken zit erop. We zijn weer geland in Amsterdam. 

Onze eerste vlucht van San Francisco naar Los Angeles was een spannende. Vooraf vroegen we ons af of we het wel gingen redden met ruim 1,5 uur overstaptijd in San Francisco, maar volgens Tioga Tours én United was dat prima te doen. We konden ruim op tijd boarden, maar toen kwam de piloot al met de mededeling dat we meer dan een uur in het vliegtuig moesten wachten omdat in San Francisco het luchtruim gesloten was en alle vluchten dus opgeschoven werden. Beetje apart verhaal maar goed; het zal wel. Mooi ruk wel, want daarmee werd onze overstaptijd nog maar een half uur waarvan het ruim twintig minuten lopen was van gate naar gate. Gaan we dus nooit redden.. Maar volgens de stewards en stewardessen zouden we dan snel worden omgeboekt naar een nieuwe vlucht. Pffff… Volgens de United app waren er echter geen vluchten meer die dag naar Amsterdam dus zouden we pas morgen met de directe vlucht mee kunnen. Nouja, we zien het wel. 

Onze vlucht naar Amsterdam vanuit San Francisco zou om 14.40 uur vertrekken. We landen om 14.05 in San Francisco, maar uiteraard moeten we eerst nog ruim tien minuten taxi’en. In de app zien we dat de vlucht naar Amsterdam al aan het boarden is. Ze roepen om dat mensen die een connectievlucht hebben zo snel mogelijk uit het vliegtuig moeten en dat andere mensen ons dan voor moeten laten gaan. Sommige begrijpen dit uiteraard niet want uiteindelijk is meer dan het halve vliegtuig leeg als wij uitstappen. De buggy staat al klaar bij de gate, Eric pakt de tassen, ik zet Nové in mijn nek en dan gaan we zo snel mogelijk naar de nieuwe gate. Eric klapt ondertussen de buggy uit zodat Nové erin kan en wij kunnen rennen. Dat rennen blijkt ons snel te vergaan met twee rugzakken, een tas vol speelgoed voor Nové en Nové in de buggy, maar ook gezien de afstand. Gate E11 naar G2 lijkt op papier niet ver, maar het is ruim 20 minuten lopen. Op ons tempo is het ongeveer 13-15 minuten en we zien in het langsgaan de “laatste call” op de borden staan voor de vlucht naar Amsterdam. Nee toch…. Vlak voor we bij de gate zijn moeten we nog een roltrap op en er is geen andere keuze, dus we moeten hier achteraan sluiten en uiteraard staan hier mensen die op hun elfenderdigste eens rustig gaan staan. Als we boven zijn, rennen naar de gate. Daar staat al een man in uniform te wachten. “Where do you go guys?” Amsterdam! “Okay come, I’ll wait for you”. Blijkt het de piloot te zijn, Nové krijgt nog een high five en wij maken een praatje met hem. Vriendelijke man! Het duurt nog even voor wij aan boord kunnen want ze moeten nog boardingpassen printen. Waarom? Die hebben we toch online. Nee, dat moet want we zijn eigenlijk al te laat dus het moet opnieuw. Pfffffff. Uiteindelijk zijn we gelukkig nog niet de laatste die het vliegtuig in gaan want er komen nog twee koppels na ons. Wij hebben het bloedheet, maar we zitten, zonder een andere vlucht te moeten hebben. Gelukkig! 

De vlucht verloopt prima, maar het is een lange zit. Bijna 11 uur is toch wel lang. We krijgen twee keer te eten, maar dat is zoals altijd matig. Het ontbijt is wel prima, poffertjes met fruit! Nové heeft meer dan 3 uur geslapen, wij allebei ruim een uur. We zijn benieuwd hoe de jetlag ons te pakken gaat krijgen. 

We willen onze reis nog een beetje samenvatten: 

We hebben in totaal 3860 mijl gereden met de camper. Dat zijn ruim 6200 kilometer (!). Ter vergelijking, dat is een enkele reis van Landgraaf naar Bahrein of van Landgraaf naar Ankara en terug. Bizarre afstand! 

Met de auto hebben we ook nog ruim 300 mijl gereden, dat zijn ook nog een kleine 500 kilometer en dat alleen in Los Angeles.. 

We hebben geslapen in hotels in Chicago, Las Vegas en Los Angeles. Las Vegas was niet de bedoeling, maar het was wel het mooiste hotel wat we hadden. Prachtige kamer, lekker weer waardoor we konden zwemmen. 

We hebben op 19 verschillende campings overnacht. De KOA’s waren voor Nové leuk omdat deze bijna allemaal een speeltuintje hadden, maar voor ons was de favoriet in Big Sur, aan een riviertje! Geweldig! 

Deze hele reis was een hoogtepunt. We hebben zoveel verschillende mooie dingen mogen zien en met zijn drietjes mogen meemaken. Als we allebei één hoogtepunt mogen noemen, zeiden we in koor “de Grand Canyon”. Dat gevoel van dat natuurverschijnsel in het echt te zien, een wandeling met zijn drietjes te maken waar we bijna niemand tegenkwamen, waanzinnig. 

Maar er zijn nog zoveel mooie dingen: de camper, alle route 66 bezienswaardigheden, de breaking bad locaties in Albuquerque, de kampvuurtjes die we maakten op de campings, Palo Duro Canyon, Hooverdam, de overweldigende stad Las Vegas, Death Valley, het prachtige Yosemite, Alcatraz, de prachtige stad San Francisco met de gigantische Golden Gate Bridge, de hele highway 1, de gezellige Santa Monica Pier, Los Angeles en als laatste hoogtepunt Disneyland Anaheim. 

Wij hebben genoten. En het is echt waar wat ze zeggen: time flies when you’re having fun..