Cadillac Ranch, Midpoint route 66 en de weg naar Albuquerque

Wij worden vandaag alweer vroeg wakker: rond 06.00 uur. Nové heeft echter totaal geen zin om wakker te worden. Wij zijn al aangekleed, verzorgd en alles is al opgeruimd, maar zij heeft er nog geen zin in en blijft zeggen dat ze moe is en wil slapen. Toch maar wakker maken, aankleden en gaan. Voor de camper zitten een stuk of tien konijntjes, schattig en Nové vindt het leuk om even te kijken. 

Wat hier trouwens ook echt opvalt zijn de mega lange goederentreinen. Gisteravond heb ik ze geteld, 98 wagons vol met containers! We tanken nog even voor $3.489 per gallon - omgerekend €0,80 per liter en gaan rijden. We hebben tot nu toe iedere dag moeten tanken, maar straks leggen we veel kortere afstanden af dus hopen we wat minder vaak te moeten tanken. 

De eerste stop is de Cadillac Ranch. Een publiek kunstwerk uit 1974 dat bestaat uit tien oude Cadillacs uit de jaren 1949-1963 die met de neus in de grond staan. Hier mag je als bezoeker zelf graffiti op de auto’s achter laten waardoor de auto’s steeds veranderen van uiterlijk bij ieder bezoek. Wij hebben dit niet bij ons, maar de cadillacs zijn al erg kleurrijk. We zijn erg vroeg (8.15 uur) en de enige die er zijn, dat is wel eens leuk. Even rondkijken, wat foto’s en door. Volgende stop: Midpoint van de Route 66! Precies in het midden van de route 66, in het dorpje Adrian, ligt Midpoint. Ze hebben er een heuse bezienswaardigheid van gemaakt met een fotospot, een souvenirshop en café. Dit plekje is ook bekend van de Disneyfilm Cars. We kopen wat souvenirs, maken ook hier weer foto’s en gaan dan weer verder. 

Iets verderop rijden we alweer de volgende staat in: New Mexico en meteen gaat hier de klok weer een uur achteruit. Het is hier nu dus 8 uur vroeger dan in Nederland. We besluiten een oud stukje route 66 te rijden en komen dan al snel op een soort zandweg terecht. Hoe ver is dit? Bijna 28km! Dat gaan we toch maar niet doen. Omdraaien en over de interstate verder. We komen in Tucumcari en hier zoeken we een plekje om te brunchen. Het is niet echt ontbijten wat we doen, maar voor de lunch is het nog te vroeg dus dan noemen we het maar brunch. We stoppen bij SideKix on 66. Echt een Amerikaans tentje zoals je ze uit films kent. Super vriendelijk personeel ook en het eten smaakt goed. Aanrader! Na het eten besluit ik om ook even te rijden en we vervolgen onze weg naar Santa Rosa. Deze wegen hier zijn kilometers lang, zonder een einde te zien. Het waait behoorlijk hard en het is dan ook best vermoeiend om te rijden dus ik snap wel dat Eric het even gehad had. Ik rij een dik uur en dan komen we aan bij “Blue Hole”, een natuurlijke, kristalheldere bron met een blauwe kleur. Het is een bekende plek waar je kan zwemmen en duiken, want is maar liefst 80feet (dat is ruim 24 meter!) diep. Mij niet bellen dus. Leuk om even de benen te strekken en te kijken en weer verder. 

We rijden verder naar Albuquerque waar we zullen overnachten maar niet voordat Eric een aantal Breaking Bad plekken heeft gezien. Deze serie is grotendeels opgenomen op locaties in de stad en dus moeten we er een kijkje nemen. De eerste is Twisters, wat in de serie bekend is als Los Pollos Hermanos. Dit ligt in een wijk waar ik geen heel prettig gevoel bij heb. Veel zwervers, bedelaren, zwerfvuil en een aantal keer politie. Snel weg hier. Dan rijden we nog naar het kantoor van Saul, de carwash en het huis van Walter. Mij zegt dit allemaal niks, ik heb nog nooit een aflevering gezien. Is dat slecht? Eric vindt het fantastisch. Erna rijden we naar onze camping voor de nacht. We gaan met Nové nog even spelen in de speeltuin en dan komt een mevrouw ons vragen of wij haar hondje gezien hebben. Helaas, dat hebben we niet. Het beestje was geschrokken van een andere hond, had zich losgerukt en weggerend. We weten nog niet of ze het arm beestje nog gevonden heeft. Omdat het ook hier nog altijd hard waait, eten we in de camper. Na het eten opruimen, verzorgen en naar bed. Morgen staat de langste dag van onze reis op de planning: ruim 500km naar Flagstaff.