Deel twee Highway 1

Door het geruis van het riviertje achter ons heb ik vannacht wel prima geslapen. Ik werd om 8 uur pas wakker, Nové nog iets later. Eric had helemaal niet goed geslapen, veel en vroeg wakker. We maken rustig alles klaar voor vertrek en gaan dan weer op pad. 

Onze eerste stop is Partington Cove. Hiervoor schijn je een klein stukje te moeten lopen en dan kom je bij een mooi baaitje uit. We komen daar aan en het hek is dicht, het zal toch niet. We parkeren de camper en gelukkig kun je er te voet wel door. Aardig bergje omlaag wel. Hoogteverschil blijkt zo’n 80 meter te zijn wat we naar beneden moeten. Nové loopt naar beneden alles zelf. We komen beneden aan en moeten dan een houten bruggetje over en een stukje door het bos. Dan komen we aan bij een tunnel van 18 meter lang die gemaakt is in 1910. Wanneer we aan de andere kant van de tunnel uitlopen wacht een schilderachtige baai op ons met een prachtig blauwe zee en rotsen. Wat een uitzicht. We hebben de baai even voor ons drietjes. Geweldig, wat een rust. Nu moeten we die berg omhoog. Nové heeft het na de eerste twintig meter al gehad, dus zij wil bij Eric op de nek. Och cherm voor hem, extra zwaar die berg op. Het pad is zo’n 1.6 km in totaal naar beneden en boven, maar het voelt wel een stuk langer. Als we boven komen, voelen we het in de kuiten maar we zijn blij dat we gegaan zijn. 

Onze volgende stop zijn de McWay Falls. Dit is een waterval uit de McWay kreek die direct op het zandstrand stroomt en zo in de Grote Oceaan terecht komt. Het water valt alleen in de oceaan wanneer het vloed is, anders valt het op het zand. We komen aan met de camper en er is plek voor maximaal 10 auto’s. Er rijdt net iemand weg dus Eric kan de camper precies parkeren. We vragen ons af hoe dit gaat in het hoogseizoen, dan is er nauwelijks plek. We stappen uit en ik vind het heel bijzonder om te zien. Wat is de natuur toch mooi. 

Dan stoppen we nog op een plek waar zwart zand is. Dit is voor ons even een korte fotostop. Hierna volgt er een slingerweg: de high way one vervolgt zich langs de grote Oceaan met flinke kliffen naast ons. Het zijn zo veel en scherpe bochten dat ik er gewoon misselijk van wordt en dat heb ik nog nooit gehad tijdens een autorit. Ik ben blij als we even kunnen stoppen bij Elephant Seal en ik aan de frisse lucht kan. Hier liggen honderden zeeolifanten te zonnebaden op het strand. Prachtig. We rijden weer verder en ik word weer misselijk. Ik zeg tegen Eric dat hij mij maar moet laten rijden, dan heb ik even afleiding. Na een half uur rijden stoppen we in Morro Bay om even wat te eten. We rijden door naar Pismo Beach en ook nu word ik weer misselijk, dat ik er zelfs even van in slaap val. Eric parkeert de camper en we lopen een rondje door het stadje. Wat is dit gezellig zeg! Ik kan me zo voorstellen dat het hier in het hoogseizoen druk, maar wel super gezellig is. We halen een ijsje en eten deze op aan de boulevard. Hier is ook een speeltuintje, dus Nové kan zich eventjes uitleven. 

Als we het ijsje op hebben, rijden we door naar onze camping in Oceano. Het is, zeker in vergelijking met gisteren, een oersaaie camping. Weer een plek op asfalt, zonder uitzicht. We zijn wel dicht bij de duinen, dus we gaan maar eens kijken. We lopen een stukje de duinen op, maar deze zijn wel heel hoog en ver. Uiteindelijk zien we de zee, maar het is nog een heel stuk tot daar dus we draaien maar om. Nové heeft haar dag niet zo, om alles is het huilen vandaag, dus we gaan nog even met haar naar de speeltuin voor we iets gaan eten. We hebben vandaag ook voor het eerst in de camper gedoucht (geen zorgen, we douchen gewoon op de campings hoor!) en ook dat was prima te doen. Het is wel vrij laag. Nu zijn wij al geen grote mensen maar zelfs wij moeten bukken om ons hoofd af te kunnen spoelen onder de sproeier. We doen nog wat was op de camping zodat alles weer lekker schoon is en nu gaan we lekker slapen. Morgen het laatste deel van de Highway 1 voor ons.