Eerste deel Highway 1

Nové was vannacht wakker, of ze was aan het dromen. Maar ik hoorde een paar keer “mamaaaa”. Toen Eric vroeg wat er aan de hand was, zei ze “nieks, ich goan wir lekker sjloape”. Iets na 08.30 uur rijden we van de campground af. We gaan nog even wat boodschapjes halen en gaan dan beginnen aan de Highway 1. 

Het landschap verandert meteen. Van stadsleven wordt het opeens groen en heuvelachtig. Via Half Moon Bay rijden we naar Shark Fin Cove. Het is een rots in de vorm van een haaienvin. Leuk om even te zien, geen stop waardig. Dan rijden we naar Santa Cruz waar we naar de Boardwalk willen. Dit is een pretparkje op de pier waar je ook gezellig kan eten en drinken. We komen daar aan en je raadt het al, gesloten….. Super jammer want het ziet er zelfs dicht al hartstikke gezellig uit. Dan vervolgen we onze weg richting Monterey waar we beginnen aan de 17 Mile Drive. 

We komen bij de ingang en moeten $12.50 entree betalen. De 17 mile drive staat bekend als schilderachtige autoroute van 17 mijl (goh) over het schiereiland Monterey. De route is bekend om de schitterende kustlijnen, dure huizen en beroemde golfbanen. We stoppen als eerst bij Point Joe Vista. Dit viewpoint staat bekend om zijn granieten rotsformaties en de wat ruigere zee. De zee is blauw, het strand is wit en de rotsen zijn inderdaad wat ruiger. De volgende stop is Bird Rock: een punt om dieren te spotten. Hier zouden we zeeleeuwen en zeehonden maar ook pelikanen moeten kunnen zien. Die pelikanen zien we meteen. Ze zweefde langs als de vogeltjes in de Super Mario spelletjes. In een rijtje achter elkaar. We zien geen zeeleeuwen of zeehonden op de rotsen liggen, maar een aantal keer duikt er wel eentje voor ons op in het water. Steeds te laat voor een foto uiteraard.. Recht voor ons rennen de hele tijd eekhoorns langs. Dan stoppen we nog bij Lone Cypress. Dit is een meer dan 250 jaar oude Monterey cipres die op een rots in het water staat. De weg langs de 17 mile Drive is trouwens een weg van luxueze huizen en beroemde golfbanen met mega uitzicht op de oceaan. De huizen hier zijn stuk voor stuk uniek en schitterend. We vragen ons af wie hier woont.. Blijkbaar heeft Clint Eastwood hier ook een huis (gehad). 

We rijden door via de Highway 1 en stoppen bij hét iconische plaatje van de bekende weg: Bixby Bridge. Deze brug uit 1932 is een van de meest gefotografeerde bruggen van de VS door de betonnen bogen en het fantastische uitzicht op de oceaan en de steile kliffen. Er zijn maar een aantal parkeerplekken langs de weg maar gelukkig rijden er net twee auto’s weg waardoor we de camper kunnen parkeren. Nové slaapt dus wij stappen maar even om en om uit om te gaan kijken. Het liegt er niet om; dit uitzicht is fantastisch! 

Dan rijden we door richting Big Sur. Onze camping ligt aan de Big Sur River waar we ook een plekje aan hebben. Voor ons liggen er allemaal stenen en Nové amuseert zich urenlang met stenen in het water gooien. Naast ons komen Amerikanen te staan met twee meisjes van 5&8 jaar waar ze ook een hele tijd mee speelt. Ze verstaan elkaar niet maar toch leuk hoe snel kinderen vriendjes maken. Een plek daarnaast staat ook een Cruise America camper, een stel met een klein kindje. Nové wil even gaan kijken en zo raken we aan de praat. Het zijn Duitsers, waarvan de vrouw verrassend goed Nederlands spreekt. Ze heeft de basisschool een aantal jaar in Nederland gevolgd dus vandaar. Eric maakt een kampvuur en maakt hamburgers op het vuur; heerlijk! Het vuurtje is lekker warm, dus we zitten nog lekker te chillen. De Amerikaan naast ons komt ons nog vandaag geplukte aardbeien brengen. Opeens sjeest er iets langs de camper: een grote das met een dikke witte streep op de rug. Gelukkig rent ‘t beestje al snel door naar een paar plekken naast ons. Het is al flink aan het schemeren en we zitten nog even aan het vuur als Eric opeens iets langs zijn been voelt glippen. Ja hoor, daar was de das weer. Ik vind dat het tijd is om naar binnen te gaan. Pyjama’s aan en dan hebben we er een traditie van gemaakt dat we met zijn drietjes in bed nog even vertellen wat we leuk vonden aan de dag vandaag. Dat hebben we dus ook nog gedaan en nu gaan we lekker slapen. Morgen het volgende deel van de Highway 1.