Eerste dag met de camper

We waren alle drie kapot gisteravond. Dat tijdsverschil merk je toch wel. Om 19.00 uur Amerikaanse tijd lagen we allemaal al te slapen. En ja, wat gebeurd er dan… Ik was om 02.00 uur wakker, Nové begon iets voor 03.00 uur het alfabet te zingen en toen werd Eric ook wakker. “Ik ga niet meer slapen mama, ben niet meer moe”, aldus onze bijna 3-jarige dochter. Het is ook wat, dat tijdsverschil.. Eventjes een filmpje kijken op de iPad zodat wij ook nog even konden liggen, misschien valt ze weer in slapen dachten we. Nee hoor, echt niet. We zijn nog maar in bed blijven liggen, want ja wat ga je doen zo vroeg.. Uiteindelijk zijn Eric en ik om de beurt nog even in slaap gevallen en om 06.30 uur zijn we opgestaan. Aankleden, spullen inpakken en hop, naar de iHop voor ons eerste Amerikaanse ontbijt. We kwamen nog drie Nederlandse stellen tegen die ook de camper vandaag gaan ophalen en gaan wegbrengen naar Los Angeles, Las Vegas en San Francisco. Goed dat wij een early bird geboekt hadden, want zij mochten op zijn vroegst pas om 11.30 uur de camper ophalen terwijl wij al om 09.00 mochten. 

De iHop ligt op nog geen vijf minuten lopen van het hotel. Het is echt zo’n Amerikaanse tent die je kent van films. Super vriendelijk personeel ook, en dat al om 07.30 uur in de ochtend. We bestellen een jus d’orange voor de man in ons gezelschap en de dames gaan aan de appelsap. Nové krijgt een kidsbeker, wat bij ons in Nederland een normaal formaat glas zou zijn. Het eten is besteld en Nové is aan het kleuren. In al haar enthousiastheid vliegt de beker appelsap van tafel, leeg, de grond op. Eric begint zich te ergeren, “het is ook altijd wat als we ergens gaan”. Achja, kan gebeuren, het is nu eenmaal een kind. Ik vraag aan de serveerster een doekje om het op te ruimen op de vloer, maar nee, dat hoeft niet, dat doet ze wel als we weg zijn. Nové krijgt een wafel met fruit, Eric sirloin tips & eggs (biefstukpuntjes met uien en champignons, scrammbled eggs en pannenkoeken) en ik ga voor de strawberry-banana pancakes. Het smaakt heerlijk! Maar de porties zijn veel te groot. Het zal dat bijna iedereen die we het restaurant zien verlaten, zien weggaan met een doggybag….

Na het ontbijt lopen we nog even snel naar de Target. Nog wat flesjes drinken halen voor onderweg en ik doe mijn eerste aankoop van dingen waardoor ik geïnfluenced ben via TikTok. Eos schijnt een merk te zijn met mega lekkere geuren qua bodyverzorging. Dus even twee mini verpakkingen (bodywash &bodylotion) gekocht, van de geur Vanilla Cashmere. En echt, TikTok was right! Het is een heerlijke geur. Ook nog een handsanitizer gekocht, een dupe van de bekende Touchland sanitizers, maar ook deze is echt top en al veel gebruikt vandaag. Snel terug naar het hotel, de spullen pakken en naar de lobby. We hebben een hotel bagage trolley gepakt om alles op te zetten want het is toch wel veel met twee man (3 grote koffers, 3 tassen, een buggy en al wat boodschappen). Bovenop staat een zak boodschappen met een zak chips erin, maar op een of andere manier valt die zak van de trolley af en valt helemaal open, op de vloer. Pfff, kan toch ook maar weer één gezin gebeuren. Snel opruimen terwijl Eric al doorloopt met alle bagage want de taxi is er al. Bagage in de taxi en gaan. Binnen een klein kwartier zijn we bij de locatie van Cruise America, spannend!!!

We zijn gelukkig dus als eerste vandaag aan de beurt om de camper op te halen. Om 9.15 uur zijn we er en moet er eerst nog papierwerk voltooid worden. Volgens mij heb ik wel 10x mijn initalen of handtekening moeten zetten om overal mee akkoord te gaan voordat we eindelijk ons huis op wielen voor de komende tijd mogen zien. Een spiksplinternieuwe C25 camper staat op ons te wachten. Nog geen 300km op de teller, dus waarschijnlijk alleen wat testritten. We krijgen nog wat uitleg over hoe alles werkt, er wordt gekeken of er schade is (antwoord: nee) en dan zijn we klaar om te gaan. Eerste stop: een Walmart. We moeten nog een autostoel voor Nové kopen want die kun je er dus niet bij huren. Thuis hadden we al uitgezocht welke we wilde hebben en die hadden ze hier gelukkig. Nog wat andere spulletjes gekocht voor de komende tijd en terug naar de camper om die kinderstoel vast te zetten. Man, gaat dat even anders dan bij ons…. Maar goed, even klooien en dan zit de stoel vast en kunnen we écht gaan. Eric rijdt, ik navigeer (niet altijd goed, meestal wel) maar het is wel echt even wennen. Het verkeer in Chicago is chaos en als je nog even moet wennen aan de camper is dat even druk. Al gauw zijn we Chicago uit en rijden we richting Zuiden. 

We rijden grotendeels over de oude route 66. Onderweg komen we door Odell, een klein dorpje waar een bekende bezienswaardigheid langs de meest bekende weg van Amerika te zien is. Hier ligt het historische Standard Oil Gas Station uit 1932. Nu kun je er niet meer tanken maar is er een giftshop gemaakt en kun je de werkplaats nog zien. Ik stap even snel uit om te kijken maar helaas lijkt de deur gesloten. Na wat foto’s gemaakt te hebbenX loop ik terug naar de camper en dan komt een vriendelijke mevrouw naar buiten dat ik toch even binnen kon kijken. Binnen is er vanalles te zien en te krijgen over route 66. De mevrouw vraagt of ik asjeblieft in het guestbook wil schijven en begint honderduit te vertellen over de weg die dit jaar 100 jaar bestaat. Ik vind dit dus echt super leuk! Snel schrijf ik kort in het guestbook en dan gaan we weer verder. Iets verderop ligt het dorpje Pontiac, waar het Route 66 Hall of Fame Museum ligt. Hier moeten we even kijken. Bij binnenkomst zit een oud vrouwtje achter een computer, waarvan we ons afvragen of ze überhaupt nog adem haalt zo stil zit ze. Maar dat doet ze, want zodra ze Nové ziet, staat ze op en begint te te vertellen. Ook zij vraagt waar we vandaan komen voor in het guestbook. Is dat iets Amerikaans? Dat ze opschrijven waar je vandaan komt? Maar goed, het musem heeft heel veel informatie, foto’s en oude spullen van de route 66, leuk om te zien. Het museum is gevestigd in een gebouw dat vroeger dienst deed als gevangenis/brandweerkazerne. Het is inmiddels 15.55 uur en het museum sluit om 16.00 uur dus we gaan er ook van door. Aan de overkant is de huidige brandweerkazerne en er komt net een joekel van een brandweerauto naar buiten gereden. Nové vindt het prachtig. 

Onderweg stoppen we even bij de grote lekker M om te eten. De keuze is hier echt anders dan bij ons, maar de kipnuggets die bij ons dames favoriet zijn, hebben ze hier gelukkig ook. Het valt hier trouwens op hoe veel er thuisbezorgd moet worden. In de tijd dat wij er zitten, zijn er zeker 8 verschillende bezorgers die eten gaan thuisbrengen. Na het eten rijden we weer snel door, want het is een lange rit vandaag. Onze eindbestemming is St. Louis. We gaan nog even tanken, want we willen niet zonder benzine komen te zitten. $4.29 per gallon (bijna 3.8 liter). Omgerekend is dat bijna 0.99 eurocent per liter. Wat een prijzen in vergelijking met Nederland.. We komen in het donker aan op onze camping en dan blijkt dat de receptie gesloten is om 18.00 uur en het is bij onze aankomst al 20.15 uur. Het zal toch niet waar zijn?? Maar nee hoor, naast de receptie hangt een kastje met een papier erin op mijn naam met de plek waar we mogen staan en wat informatie. Wat top geregeld zeg. We zetten de camper neer, ruimen nog wat spullen in, maken onze bedjes op en gaan dan lekker slapen. Hopelijk is het morgen iets later dat we wakker worden..