Mt. Whitney en de weg naar Bakersfield

Nové wilde vannacht lekker bij mama in bed slapen. Dat is echt de eerste keer dat ze bij ons, of een van ons, wil slapen. Dat doet ze thuis nooit en dit was dus de eerste keer. Eric in haar bedje en wij in het grote bed. Gezellig. We hebben nog lekker geslapen ook. Eric iets minder, hij was ook om kwart voor zes ook wakker. Toen wij wakker werden, zagen we twee Californische grondeekhoorns bij onze plek zitten. Ze zijn nog best groot ook. Ze hadden eten gevonden, want ze zaten lekker te smikkelen. Nové wilde er alleen maar foto’s van maken. 

Erna gingen we op pad. Eric had gevonden dat er in de buurt van de camping een waterval moest zijn die te bereiken was via een korte hike. Het was ongeveer een kwartiertje rijden, maar die weg.. We zeiden nog tegen elkaar dat allebei onze moeders deze weg niet prettig zouden vinden. Het was een smalle weg, die vrij snel en steil omhoog ging, met hoge rotsen aan de ene kant en een diepe afgrond aan de andere kant. Op een gegeven moment konden we niet meer verder, dus Eric de camper geparkeerd en maar eens kijken waar die waterval is. Er stonden een paar fanatieke hikers klaar met een gehele uitrusting. Komen wij aan met onze Nikes.. Maar goed, lopen maar. Het is het begin van de Mt. Whitney Trail. Al na een kleine vijf minuten wandelen, horen we water. We lopen richting het geluid en zien een meertje waar een kleine waterval in uitkomt. Zou dit het zijn? We klimmen erlangs naar boven om te kijken of we niks missen, maar nee, dit is het. Jammer, maar toch mooi. Nové vindt het klimmen helemaal geweldig, al is het wel koud (het is hier maar zo’n vijf graden). We klimmen weer naar beneden en lopen langs het meertje naar de andere kant. Huh, ook hier horen we water? We lopen weer richting het geluid. Nové is er inmiddels wel klaar mee en zit bij Eric in de nek. Ik loop al wat vooruit en yessss, dáár is de waterval! De Portal Falls komen tevoorschijn. Ze zijn niet zo breed als normaal, maar alsnog is het schitterend uitzicht met de bergtoppen met sneeuw op de achtergrond. Op sommige plekken hangen er zelfs nog kleine ijspegels. Eric wil nog hoger gaan kijken, maar dat doe ik met Nové niet. Wij wachten lekker in het zonnetje. Ze ziet een lieveheersbeestje zitten en daar amuseert ze zich even mee. Eric klautert een weg naar boven, maar veel verder komt hij ook niet. Naar beneden is wat lastiger, maar dat redt hij zonder kleerscheuren. We lopen rustig terug naar de camper en rijden dan de weg weer naar beneden. 

Beneden in het dal zie je een gat liggen, waarin onze camping lag. Ziet dat er even raar uit van boven. We zijn nog niet beneden of Nové slaapt al lekker. Kost toch energie voor dat kleine lijfje. We rijden via Lake Isabella richting Bakersfield. We stoppen in Mountain Mesa, een klein dorpje aan het stuwmeer dat in 1953 al gevormd werd om te lunchen. Een echt Amerikaans tentje waar de locals komen. We bestellen een BLT, broodje pastrami en kipnuggets. Prima te eten. We moeten de propaantank nog even bijvullen en dat kan in het plaatsje Lake Isabella. 4,5 gallon, 20 dollar moeten we betalen. De benzinetank gevuld, propaantank gevuld, dus we kunnen weer even vooruit. Vanuit Lake Isabella rijden we de I-178. Wat een prachtige weg is dit! In het begin zien we alleen maar Joshua Trees, erna volgt de weg langs de Kern Rivier. We zien nog wat gieren zitten, kunnen we ook weer afvinken. 

In Bakersfield stoppen we snel bij een Walmart voor drinken en sla en dan gaan naar onze KOA voor vannacht. Daar aangekomen vertelt de botte Amerikaanse dat we een speciaal tussenstuk nodig hebben om de afvoer van de camper aan te sluiten op het riool en dat we deze anders niet mogen gebruiken. Fijn.. Dit hebben we niet én stond nergens vermeld. Regels van de regio Bakersfield, we mogen ook al geen vuur maken van de “city”. Eric gaat nooit mee inchecken, maar alsof hij voelde dat er iets ging gebeuren, was hij deze keer met Nové wel mee naar binnen. Hij begon zich natuurlijk te ergeren, waardoor die botte receptionist er nogmaals overheen ging. Hij wilde alleen maar zeggen dat het fijn was geweest als dit van te voren ergens vermeld stond, maar daar kreeg hij niet te kans voor. Soms is het maar goed dat ze hier geen Nederlands verstaan :) nou goed, uiteindelijk krijgen we excuses, nog een keer 15% refund op overnachting, flesjes water en kleurplaten en chocolade voor Nové. Ons plekje is prima, vlakbij een speeltuintje waar Nové zich nog even kostelijk amuseert. We eten lekker buiten en kijken nog een hele tijd naar de sterren. Dat blijft toch ook iets onwerkelijks. 

We gaan dadeijk lekker slapen. Morgen op naar Yosemite voor twee nachten!