De weg naar Yosemite National Park

We hebben lekker geslapen, Nové zelfs tot 8 uur. Aankleden, verzorgen, de camper startklaar maken en dan gaan we weer op pad. Nové roept meteen dat ze honger heeft, wanneer ik zeg dat het een half uurtje rijden is, zegt ze “dat doert veuls te lang”. Wij kwamen niet meer bij, kleine wijsneus. We rijden een half uur en parkeren de camper bij een iHop. Eric gaat weer voor hetzelfde ontbijt als de eerste keer, Nové heeft een jr. cupcake pancake (pancake met sprinkles, slagroom en banaan en aardbei erbij voor het gezonde) en ik had een cinnamon bun: opgerolde pannenkoeken met een cheesecake mousse en topping van chocolade, poedersuiker, kaneel en aardbeien. Yummy! 

We gooien de tank weer bijna vol ($5.37 per gallon- €1,23 per liter) en dan rij ik iets meer dan twee uur. Het eerste stuk van Bakersfield naar Fresno is een vreselijk saaie weg. Alleen maar autobaan met industrie ernaast. Zo saai dat die twee allebei in slaap vallen. In eerste instantie raak ik dan even in paniek omdat ik het wel spannend vind dat er niemand met me mee kijkt, maar het gaat prima. Eric doet maar een kort powernapje en kijkt dan weer mee. Dan pakken we de afslag richting Oakhurst en rijden we via Coursegold. Een mega klein plaatsje, maar het ziet er gezellig western uit. Vanaf Oakhurst wordt het wat groener en fijner rijden. Daar wisselen we om en gaat Eric weer achter het stuur zitten. We doorkruisen Mariposa wat ook uit ziet als een gezellig dorpje. En dan volgt er een weg waar we geen mens tegenkomen. Weer zo’n weg die kronkelt door de bergen met een fantastisch uitzicht. Dan komen we in het dorpje Coulterville waar we rechtsaf moeten slaan richting de campground. Wat een enig dorpje is dit. Er komt een echte cowboy de straat overgestoken, inclusief hoed, cowboyboots en een revolver in zijn holster. We zwaaien vriendelijk en cowboy Billy knikt met zijn hoed naar ons. Even later steekt een geitenbok inclusief lange sik de straat voor ons over. Prachtig. 

Na een half uur en een prachtige weg (wel kronkelig en soms smal) doemt Thousand Trails Yosemite Lakes opeens voor ons op. Via een slingerweggetje moeten we weer een berg af richting de receptie. Even inchecken. Dat gaat super snel en er wordt ons plek 110 toegewezen. Een prima hoekplekje met een firepit en picknickbank en onder de bomen. Heel mooi! We wisten niet dat we een firepit hadden, dus weer met de camper de berg op naar het winkeltje om hout te halen. Als we weer terug op de plek zijn, sluiten we de camper aan op het water en de stroom. Alle andere plekken hebben ook een afvoer, maar bij ons is deze nergens te bekennen. Vreemd maarja, we hebben het vanochtend geleegd dus het is niet zo erg. Maar toch is het gek. We zoeken, maar kunnen het niet vinden. Eric gaat pizzaatjes maken in de airfryer en Nové wil even naar de speeltuin dus daar ga ik met haar naar toe. Ik ga toch maar even naar de receptie om te vragen van de afvoer en de receptionist kijkt me vreemd aan. Heel gek zegt ze, want het moet er echt zijn. Nouja als wij de afvoer van de plek naast ons mogen gebruiken is het ook goed. Dat mag; dus helemaal prima. Nové gaat nog even spelen in de speeltuin en ik ga erbij zitten. Er is dus geen bereik én geen wifi op de camping. Dan merk je toch pas hoe erg je internet bij alles nodig hebt…

Toch maar nog een keer zoeken naar die afvoer en ja hoor, onder een berg naalden van de dennenbomen vinden we de afvoer. We eten lekker pizzaatjes en marshmallows en zitten heerlijk bij het kampvuur. Morgen gaan we echt Yosemite National Park in, wij zijn benieuwd!  We hebben vandaag trouwens de 3000 mijl aangetikt. Dat betekent dat we in twee weken tijd al ruim 4800km gereden hebben.